طی چند روز گذشته ویدئویی از خانم "لیلی گلستان" در فضای مجازی منتشر شد که ایشان در قالب یک بیوگرافی به سختی مسیر پیشرفت و دشواری عبور از گردنه های صعب العبور این جامعه ی زن ستیز!! برای گذران زندگی و دستیابی به جایگاه اجتماعی درخور، اشاره نمودند و تلاش خستگی ناپذیر خودشان، که البته فی نفسه جای تقدیر و الگو برداری دارد. اما موضوع از جایی با تعجب و ابهام همراه می گردد که تمامی توفیقات را یکسره به توانایی های خودشان نسبت می دهند و سایه سنگین شهرت پدر را به کلی نفی می کنند. گیریم جناب ابراهیم خان گلستان به سخت گیری و عصبانیت و بدخلقی مشهور، اما اینکه به واسطه ی یک ترجمه توسط لیلی خانم - که قطعا نام

سه شنبه دهم مرداد 96 برنامه خندوانه میزبان جناب آقای نادر مشایخی، آهنگ ساز و رهبر ارکستر بودند که بر خود فرض می دانم به احترام هنر ایشان تمام قد بایستم و ادای احترام نمایم. اما در فرمایشات ایشان مطلبی بود که قطعا توضیحی بر آن هست که این کمترین از آن بی اطلاعم. ایشان در خصوص دریافت وجه هنر موسیقی، بر لزوم تکرار شنیدن و شنیدن و شنیدن تاکید داشتند و اصطلاح "شِنَوش" را به کار بردند و با مثالی از موسیقی ژاپن یادآور شدند که تکرار شنیدن سبب می شود حافظه، ما را به ادراک برساند.( نقل به مضمون) این متن از جلد دوم کتاب سترگ " در جستجوی زمان از دست رفته " – در سایه ی دوشیزگان شکوفا – را ملاحظه فرمایید:

در فرهنگ عامه و بیشتر میان جوانان چسباندن تصاویری از هنر پیشگان مشهور یا دختران زیبای دوران، خوانندگان و... که جذابیتی برای پوستر شدن دارند، بسیار رایج است. دختر پوستری (پین آپ گرل : Pin-Up Girl) دختری است که در آغاز در سال ۱۹۴۴ لباس های آماده برای عرضه به بازار را بر تن کرده و برای تصاویر تبلیغی به کار گرفته می شد. تصاویر پین آپ ها در برش روزنامه هایی که تصاویر زنان زیبا را دارند، مجلات، کارت پستال ها و لیتوگراف ها وگاه بر روی تقویم های دیواری و برگه های پاسور یافت می شد. همچنین این تصاویر برای تبلیغ محصولاتی نظیر نوشابه های کوکاکولا به کار

احتمالا عکس های ذیل را در سایت های دیگر ملاحظه فرموده اید. اما آرشیو کردن و نگاه مجدد به آن ها خالی از لطف نیست. عکاس : الیوت ارویت - Eliott Erwitt عکاس : انسل آدامز عکاس : آلین کیورتیا Alin Ciortea عکاس : تونی فریسل - Toni Frissell عکاس : راندی اسمیت - Rodney Smith عکاس : میشل کلمنت - Michele Clement نوشته شده در پنجشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۶ساعت 22:12 توسط بصیرت|

سریال تلوزیونی زورو بر اساس شخصیت خیالی و داستانی زورو نوشته جانستون مک کالی در سال 1957 ساخته شد. این مجموعه تلویزیونی شامل 78 قسمت 25 دقیقه ای و 4 قسمت 50 دقیقه ای بود. این سریال پرطرفدار اولین بار از سال 1355 تا 1357 با دوبله فارسی از تلویزیون پخش شد. بازیگران : گای ویلیامز (در نقش : زورو- دون دیگو) جین شلدن (در نقش : برناردو-خدمتکار کرولال دون دیگو) هنری کالوین (در نقش : گروهبان گارسیا) دوبلور زورو در این سریال غلامعلی افشاریه بود. @oscarfilm1 کانال اسکار فیلم نوشته شده در پنجشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۶ساعت 22:17 توسط بصیرت|

در سپتامبر 2003 دیوید بلین در محفظه ای شیشه ای که کمی بیش از دو در دو متر مساحت داشت و در ارتفاع نه متری از سطح زمین معلق بود به مدتِ چهل و چهار روز زندگی کرد. در این مدت او جز 4.5 لیتر آب در روز چیز دیگری نخورد و ننوشید. این نمایش در لندن برگزار شد و بلین پس از پایان بلافاصله به بیمارستان منتقل شد. او در این مدت بیش از بیست و چهار کیلوگرم وزن از دست داد. نمایش بلین پسمانده ی آن چیزی است که در «هنرمند گرسنگی» اتفاق می افتد. در داستان هنرمند گرسنگی اثر کافکا مفهوم گرسنگی نه به عنوان عملی که ناشی از تحمل رنج و نمایش استقامت است، که به عنوان امری ناگزیر که شق دیگری برای آن متصور نمی توان شد

نوشته شده در سه شنبه ۲۴ مرداد ۱۳۹۶ساعت 0:14 توسط بصیرت|

---